Vanmiddag zette Milou een mooie stap in haar herstel. Afgelopen woensdag op donderdag nacht werd Milou nog met de ambulance naar het ziekenhuis gebracht. Daardoor was het niet vanzelfsprekend om alweer vooruit te durven kijken. Toch besloot ze vandaag om mee te gaan met onze vrienden om een klein rondje te lopen. Uiteraard ging ik met haar mee om haar te steunen.
Niet omdat het moest, maar gewoon om rustig te ontdekken wat haar lichaam alweer aankan. En wat zijn we trots op haar. Samen liepen we een klein stukje en gelukkig ging dit goed. Geen grote verwachtingen, alleen luisteren naar haar lichaam en vertrouwen proberen terug te vinden.
Juist die kleine stapjes betekenen nu ontzettend veel. Ze geven hoop, kracht en het gevoel dat we langzaam weer vooruit mogen kijken. Stap voor stap, op haar eigen tempo
Reactie plaatsen
Reacties