Het jaar van herinneringen, veranderingen en trots
Een jaar dat je niet zomaar samenvat in een paar regels
Het was een jaar van grote en kleine momenten, van lachen en loslaten, van trots en ook van schrik. Een jaar dat bleef verrassen.
Het begon creatief. Met mijn eigen handen maakte ik mijn eerste carnavalsjas op de naaimachine. Urenlang bezig, stof overal – maar wat een voldoening toen hij af was. Voor Milou en de meiden maakte ik vasteloavendshoeden. Zo begon het jaar meteen met kleur, plezier en samen zijn.
Op 14 maart aten we ons eerste ijsje van het jaar bij Clevers in Heythuysen. Zo’n klein moment dat voelt als een officieel startsein van de lente. Niet veel later vierde ik mijn 41ste verjaardag in de Efteling, iets wat we op 22 april gewoon nóg een keer dunnetjes overdeden. Want sommige dingen zijn zó leuk dat één keer niet genoeg is. De dag daarna sloten we af met muziek: een optreden van Racoon in de Muziekgieterij – pure kippenvelmomenten.
Op 24 mei gingen we met z’n vijven naar Stitch: The Movie. Samen in de bioscoop, popcorn op schoot, lachen om dezelfde scènes. Dat soort momenten blijven hangen.
13 juni stond volledig in het teken van de kids. Ze gaven een Hawaï-party en ik bouwde speciaal daarvoor een tikibar. De tuin werd omgetoverd, alles versierd, en de hele tent straalde gezelligheid uit. Zo’n dag waarop alles klopt.
5 juli was een dag met een randje. We namen afscheid van onze labradors Scott en Lexi, die een nieuw huis kregen. Het was de juiste beslissing, maar daarom niet minder moeilijk. Later die maand maakten we nieuwe herinneringen tijdens onze vakantie bij Center Parcs Erperheide – even weg, even samen, even opladen.
Op 29 augustus gingen Milou en ik naar de vrije training van de Grand Prix in Zandvoort. Misschien wel voor de laatste keer dat daar Formule 1-wagens rijden. Een bijzondere dag, met een vleugje melancholie.
Trots was er volop op 10 oktober, toen Femke kampioen voorlezen werd op OBS Buggenum. Wat stond ze te stralen. En op 1 november genoten we opnieuw van livemuziek: Bløf in de Muziekgieterij – een avond om niet te vergeten.
18 november begon een ander soort avontuur: de sloop van onze badkamer. Stof, herrie en improviseren, maar op 14 december konden we eindelijk genieten van het eindresultaat. Een geweldige badkamer waar we elke dag blij van worden.
Tussendoor, op 11 december, deden de kids ook nog iets prachtigs: ze gingen het Glazen Huis in op school en haalden samen maar liefst € 2.689,35 op. Trots is een understatement.
2025 was ook het jaar waarin Jelle een CITO-score haalde die leidde tot een schooladvies HAVO/VWO. Een enorme mijlpaal. Maar het was ook het jaar waarin Milou in België werd aangereden en de auto total loss raakte. Een moment dat alles even stilzette en liet zien hoe kwetsbaar het leven kan zijn.
En misschien is dat wel precies wat 2025 zo typeert: een jaar waarin alles samenkwam. Groot en klein, licht en zwaar. Een jaar dat ons liet voelen hoe rijk we zijn aan herinneringen, aan liefde en aan elkaar. 💛
Reactie plaatsen
Reacties